Wpisy z 11.2006

Czy ta niechęć do prywatyzacji wynika z przekonań obecnego ministra skarbu, czy jest charakterystyczna dla myślenia rządu?
- To mentalność całej ekipy rządzącej, która etatyzm ma we krwi, natomiast wiedzy ekonomicznej - żadnej. Rządzący rozumieją tylko dyrygowanie gospodarką przez państwo. Osobiście inaczej odszyfrowuję skrót PiS: dla mnie to populizm (w polityce) i socjalizm (w gospodarce).
[Jan Winiecki - szef Towarzystwa Ekonomistów Polskich]
(Puls Biznesu)

W dniu dzisiejszym, w wieku 94 lat, zmarł Milton Friedman. Jego odejście stanowi kamień milowy. Friedman był kluczową postacią w walce o ograniczony rząd i wolność osobistą w drugiej połowie dwudziestego wieku.

Oczywiście libertarianizm rozwinął się poza pisma Friedmana. Obecnie wielu libertarian jest zwolennikami szerszej prywatyzacji niż Friedman. Przeciwstawiał się on licznym próbom ekspansji rządu i kierował uwagę na moralne i praktyczne argumenty na rzecz wolności. Często uznawał wielki wkład Misesa i Szkoły Austriackiej, nawet pomimo tego, że z nimi się nie zgadzał w wielu ważnych kwestiach dotyczących metody, pieniądza i innych - dzięki temu sprowokował nas do wzmocnienia naszych argumentów.

Intelektualne osiągnięcia Friedmana są najbardziej imponujące. Przez dekady przewodził ruchowi przeciwko ekonomii keynesistowskiej. Jego argumenty w tej materii zmieniły opinię ekonomistów na lepsze. Hipoteza stałego dochodu (permanent income) wprowadziła na nowo ideę preferencji czasowej do ekonomii. Friedman dowodził, że ludzie rozważają raczej czas życia lub stały dochód niż obecny dochód, gdy decydują o swojej aktualnej konsumpcji. Przekonał także większość ekonomistów, że błędna polityka monetarna była co najmniej częściowo odpowiedzialna za początkową fazę Wielkiego Kryzysu.

Friedman pracował także nad ponowną popularyzacją teorii cen (price thoery) w ekonomii. Gdy rozpoczynał on swoją karierę zawodową makroekonomia keynesistowska uzyskała pozycję dominującą. Friedman obstawał przy podejściu mikroekonomicznym. Jego zajęcia z teorii cen na University of Chicago mają legendarną reputację.

Wpływ Friedmana wykracza poza samą naukową ekonomię. Jego książki: “Kapitalizm i wolność” i “Wolny wybór” stały się bardzo popularne. Chociaż nie istnieje dokładna metoda zmierzenia wpływu książek, z pewnością te prace znacznie przyczyniły się do zmiany opinii publicznej.

Milton Friedman miał niezwykłe życie. We wczesnych swoich latach widział śmiertelne zagrożenia dla kapitalizmu ze strony keynesistowskiego interwencjonizmu i marksizmu. Później doświadczył odwrotu keynesistów i upadku bolszewickiego marksizmu. Oczywiście wielu ludzi miało okazję zaobserwować te wypadki, ale w przeciwieństwie do większość Friedman odgrywał główną rolę w zwalczaniu tych zagrożeń dla kapitalizmu i wolności. Podczas gdy inni będą nadal bronić kapitalizmu i przyczyniać się do postępu sprawy wolności osobistej, niewielu będzie czynić to tak efektywni jak Milton Friedman. (Za Mises.org)

Milton Friedman, 1912-2006, D.O.M.

O ile poglądy p. Gadomskiego w wielu kwestiach są godne pożałowania i z liberalizmem mają niewiele wspólnego, to z przyjemnością przeczytałem dzisiaj jego artykuł “Czyny, nie słowa” w Gazecie poświęcony prof. Gilowskiej.

“Dług publiczny per capita przeciętnego Kowalskiego, z niemowlętami włącznie, wyniesie w tym roku 10,2 tys. zł” - grzmiała w Sejmie Zyta Gilowska w 2003 r. Pod jej rządami w Ministerstwie Finansów ów dług wyniesie w przyszłym roku 14,5 tys. zł

Zachęcam do lektury, jeśli ktoś ma wątpliwości co nas czeka pod rządami tej socjalistyczno-etatystycznej ekipy.

e-motional design consist many of digital creative professionals showcases from all over the world, showing their designs compared to our tastes, feelings and polish, easterneuropean’ romantic soul.

Zapraszam.

Już niebawem będzie dostępne na tej stronie (w wersji elektronicznej) moje tłumaczenie książki Antitrust: The Case for Repeal prof. Dominicka T. Armentano, wybitnego specjalisty w materii polityki antymonopolowej i “ochrony konkurencji”, autora The Myths of Antitrust: Economic Theory and Legal Cases (Arlington House, 1972) oraz Antitrust and Monopoly: Anatomy of a Policy Failure (The Independent Institute, Oakland 1990), a także wielu artykułów publikowanych m.in. w: Antitrust Bulletin, Business & Society Review, New York Times, National Review, Wall Street Journal, oraz Cato Journal.

Prof. Armentano w przystępny sposób przedstawia teoretyczne podstawy polityki antymonopolowej, a w oparciu o przykłady głośnych spraw (Alcoa, Standard Oil, IBM, Microsoft i inne) prezentuje jej stronę praktyczną. Książka ta będzie bardzo przydatna dla każdego zainteresowanego kwestią “ochrony konkurencji”, gdyż pozwala na świeże spojrzenie na nią z innej strony niż to prezentują wszystkie obecne na polskim rynku publikacje.