2. Neoliberalizm do którego się ja odnoszę, to ideologia, która pozornie zawiera w sobie poglądy wolnorynkowe, ale brakuje jej solidnego oparcia w prawie naturalnym (prawo własności) i przez to gubi się w utylitarystycznych analizach, co prowadzi do akceptacji takich nonsensów jak bankowość centralna i rządowa kontrola pieniądza, która jest często znacznie gorsza od innych form opodatkowania (vide Wielki Kryzys w USA i jego przyczyny).

>To nagle reformy Thatcher i Reagana i odejście od absurdów
>keysenizmu, które nawet Keynes by wyśmiał było błędem?

Nie wiem, czy Keynes by je wyśmiał. Poza tym jego nie można nawet nazwać ekonomistą, to był po prostu zręczny szarlatan. I tyle.

Jednakże, reformy o których kolega wspomina nie były odejściem od tych absurdów. To było tylko pewne złagodzenie interwencjonizmu w pewnych kwestiach połączone z ogromnym rozrostem w innych.

Oczywiste jest, że te neoliberalne reformy były lepsze od tego, co działo się wcześniej. Ale oczywiste jest też, że były to reformy krótkowzroczne, oparte na keynesistowskich przesądach. Zainteresowanych tym, o czym mówię odsyłam do poniższych tekstów:

http://www.mises.org/freemarket_detail.asp?control=489
http://www.mises.org/story/1544

Przykłady powodzenia reform Reagana i Thatcher dowodzą tylko o sile rynku, że wystarczą nawet niewielkie zmiany in plus, by spowodować ogromna poprawę. Niestety błędy w polityce makroekonomicznej (brak powrotu do standardu złota i ciągłe hołdowanie monetarystycznym i postkeynesistowskim mrzonkom) spowodowały, że ten rozwój (1) był znacznie słabszy niż w warunkach braku interwencjonizmu i (2) nie mógł trwać nieprzerwanie (kłania się austriacka teoria cyklu koniunkturalnego).

Mój stosunek przedstawiłem chyba dosyć jasno – p. Easterly, który twierdzi, że wydatki państwowe mogą wpływać pozytywnie na rozwój gospodarczy jest dla mnie po prostu kolejnym postkeynesistą. [Prawdziwy ekonomista zadaje w takiej sytuacji pytanie - a skąd państwo ma środki na te wydatki? Odpowiedź jest oczywista - zostały one wypompowane ze znacznie bardziej produktywnej sfery prywatnej.]