Tekst ten przedstawia strukturę dokumentu XHTML, wraz z opisem poszczególnych elementów. Jest to tłumaczenie ze strony molly.com.

To jest deklaracja XML. Jej funkcją zadeklarowanie, że mamy doczynienia z dokumentem XML, określa także wersję XML. Może być także wykorzystana do określenia kodowania dokumentu. Ten element jest rekomendowany, ale nie wymagany przez W3C, głównie z powodu wstecznej kompatybilności, gdyż wiele starszych przeglądarek nie interpretuje poprawnie deklaracji XML. Może to powodować różne problemy: zamiast dokumentu wyświetli się jego składnia; dokument zostanie wyrenderowany jako drzewo XML; lub - w przypadku IE 6.0, dokument pozostanie w Quirks Mode, gdyż cokolwiek innego niż pusta spacja powyżej deklaracji DOCTYPE nie pozwoli na przejście IE 6.0 w Compliance Mode (w którym lepiej interpretowany jest XHTML i CSS).

Uwaga: Z powodu problemów z kompatybilnością przeglądarek przy interpretacji deklaracji XML, większość programistów i projektantów jej nie stosuje.

"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd">

To jest deklaracja DOCTYPE. Deklaracje DOCTYPE, to instrukcje SGML, które określają typ dokumentu, zawierają informację gdzie opublikowana jest Document Type Definition (Definicja Typu Dokumentu - DTD) i przez kogo. Deklaracje DOCTYPE są wymagane w HTML 4.x i XHTML 1.x by dokument był z tymi standardami zgodny. Validatory wykorzystują tę deklarację do określenia DTD, do którego będzie porównywany dokument.

Uwaga: Deklaracja XML i deklaracja DOCTYPE tworzą razem prolog XML.

To jest tag otwierający nadrzędnego elementu HTML i atrybut przestrzeni nazw XML (XML namespace). W dokumentach HTML i XHTML, elementem nadrzędnym jest html. Oznacza to, że jest on najstarszym przodkiem: nie ma żadnych przodków, tylko dzieci i potomków. Atrybuty przestrzeni nazw opisują też jaki język lub języki składni zostały użyte do zbudowania dokumentu. Pomimo, że wiele validatorów validuje dokumenty XHTML bez atrybutu przestrzeni nazw, powinien on byc zawsze obecny.

Interesujące, że wielu projektantów i programistów jest nieświadomych tego, iż element html może być ostylowany, co jest szczególnie przydatne przy tworzeniu podpisu strony lub innych środków identyfikacji jak też i implementowaniu dziedziczonych styli z góry na dół drzewa.

Tag otwierający część head naszego dokumentu. head zawiera informacje na temat dokumentu, styli i skryptów. Jest to element wymagany w XHTML 1.x.

Element title zawiera tekst tytułowy, który wyświetlany jest na pasku tytułowym przeglądarki. Prawidłowo wpisany tekst tytułowy jest bardzo ważny, ponieważ wpływa na użyteczność (funkcjonalność), dostępność i SEO (Search Engine Optimization)

Uwaga: Element title jest wymagany w dokumentach HTML 4.x i XHTML 1.x.

src="styl.css" media="all" />

Element link jest wykorzystywany tutaj by określić zewnętrzny arkusz CSS. Definiuje też: relację odnośnika przez atrybut rel, typ MIME jako text/css i definiuje media dla tego CSS’a jako wszystkie możliwe rodzaje (inne używane wartości to np. screen, handheld, print, tv etc.).

Element link jest tzw. pustym elementem lub elementem zastąpionym. Elementy puste nie zawierają tekstu i zwykle są przez coś zastępowane, jak np. img przez obrazek, br przez złamanie linii lub hr przez poziomą linię. Puste elementy są często określane jako samozamykające się ponieważ w XHTML muszą być zakańczane przez />, czyli np. <br />.

Uwaga: Spacja pomiędzy nazwą elementu a slash’em jest konwencją, nie wymogiem. Jest wykorzystywana do uzyskania wstecznej kompatybilności z niektórymi przeglądarkami jak Netscape 4.x.

Tag zamykający elementu head.

Uwaga: Element head składa się z tagu otwierającego, dzieci elementu i jego potomków, a także tagu zamykającego.

Tag otwierający elementu body. Wszystkie znajdujące się w nim elementy pojawią się w oknie przeglądarki (oczywiście o ile są do tego przeznaczone).

Nagłówek poziomu pierwszego

Strukturalny i semantyczny nagłówek (heading element). Element h1 jest najważniejszym nagłówkiem strony, najczęściej umieszcza się w nim jej nazwę, dodatkowo bardzo ważnym dla wyszukiwarek.

Akapit tekstu z względnym odnośnikiem
i odnośnikiem
absolutnym (bezwzględnym).

Nagłówki i akapity są uważane za nie-puste elementy ponieważ zawierają tekst. W XHTML nie-puste elementy muszą być zakończone tagiem zamykającym. HTML pozwala pewnym nie-pustym elementom na posiadanie jedynie tagu otwierającego (np. p lub li). Nagłówki i akapity są także dobrymi przykładami elementów blokowych.

Uwaga: Właściwości wyświetlania moga być modyyfikowane przez CSS. To dzięki temu np. możemy wykorzystać listy do tworzenia poziomej nawigacji.

Tag zamykający element body.

Tag zamykający nadrzędny element html.