Oryginalne znaczenie “no taxation without representation”

Podczas lektury świetnej książki “Freedom and the Law” włoskiego filozofa prawa Bruno Leoniego, zwróciłem uwagę na interesującą informację o oryginalnym znaczeniu zasady “no taxation without representation” (zob. Twitter, Facebook). Leoni, powołując się na Komentarz do Magna Carta autorstwa W. S. McKechnie, dowodzi że ta słynna zasada oryginalnie rozumiana była (na podstawie rozdziału 14 Magna Carta) jako “no taxation without the consent of the individual taxed”, czyli zakaz nakładania podatków bez zgody tego, na kogo podatek miał być nałożony.

McKechnie w swoim Komentarzu pisze:

“Żadnych nowych danin bez zgody opodatkowanych jednostek” było bliższe ideałom 1215 roku niż “żadnych podatków bez zgody Parlamentu.” Każdy “baron” był wzywany [na posiedzenia Rady Królewskiej - MB] w swoim własnym imieniu i wątpliwe jest jak dalece mniejszość mająca odmienne zdanie mogła być związana decyzją pozostałych. (…)

Nie ma jednak wzmianki [w treści Magna Carta - MB] o skutkach protestu poczynionego przez tych którzy przybyli i wyrazili dezaprobatę. Jako, że istota tego rozdziału [rozdziału 14 Magna Carta - MB] była przestrzegana w praktyce (chociaż omijany był on przy kolejnych konfirmacjach), precedens z roku 1221 może zilustrować interpretację, którą przyniosła ówczesna praktyka. Rada zwołana przez Williama Marshala zgodziła się na tarczowe [ang. scutage, od łacińskiego scutum - tarcza - MB]. Wysokość tego podatku dla Biskupa Winchester została oznaczona na 159 marek. Biskup odmówił zapłaty na podstawie – nie do utrzymania według nowoczesnych standardów – że nie zgodził się na ten podatek. Regent uznał zarzut a exchequer zwolnił biskupa Piotra z płatności.

Źródło: Magna Carta: A Commentary on the Great Charter of King John, with an Historical Introduction, by William Sharp McKechnie (Glasgow: Maclehose, 1914). Dostępna w The Online Library of Liberty.